Związek malarstwa z fotografią

Artyści od dawna korzystają z różnego rodzaju medium w prywatnych pracach. Związekmalarstwa z fotografią opierał się na wzajemnej inspiracji. Faktem jest, że dużą role wmalarstwie spełniała, zanim wynaleziono aparat fotograficzny camera obscura. Zjawisko tozaobserwował już w IV wieku p.n.e. Arystoteles. Najdokładniejszy opis camery obscuryzawiera opis Giovanniego Bapttisty della Porty z 1558 roku, który też poleca ten przyrząd nieutalentowanym artystom: ”Jeśli ktoś nie umie malować, może dzięki niemu zaznaczyćołówkiem kontury odbicia. Potem wystarczy pokryć je farbami. Robi się to rzutując obrazpoprzez kartkę na rysownicę”2. Z camery obscury korzystali także Vermer czy Reynolds. Powynalezieniu fotografii artyści zaczęli się nią regularnie posługiwać, choćby nie wszyscy toujawniali. Relacje miedzy fotografią a malarstwem czy grafiką były od samych podstawzłożone i wielorakie. Nowe formuły plastyczne oddziaływały bardzo często na prace fotografów iodwrotnie. Techniczne i artystyczne zdobycze fotografii wpływały omal nieprzerwanie nasztukę XIX i XX wieku. Zdjęcia od samego początku służyły jako wzory dla malarzy, malarstwoimpresjonistyczne przejęło zasadę przypadkowości kompozycji cechującej zdjęciamigawkowe, w których bardzo często widać tylko fragmenty osób, zwierząt czy pojazdów. Modnefotografowanie tego samego przedmiotu w zmieniającym się oświetleniu naprowadziło, byćmoże, impresjonistów na myśl serii obrazów tej samej budowli . Robert Demachy na swychbichromatycznych fotografiach przedstawił sceny baletowe w stylu Edgara Degas, zaś samDegas nie tylko wykorzystywał aparat fotograficzny do robienia szkiców, niemniej jednak też stosowałw swoich obrazach typową dla fotografii migawkowej przypadkowość ujęcia i kadrowania.Wiele ciekawych zasad kompozycyjnych, jak powiększenie postaci na pierwszym planie,nadmierne zmniejszanie ludzi i przedmiotów znajdujących się nieco dalej, zawdzięcza Degasspecyficznym odchyleniom perspektywy fotograficznej. Posługiwanie się zdjęciami przezprerafaelitów, prowadziło natomiast do tego, że demonstrowane poprzez nich postacie, wyglądałyna sztucznie upozowane, krajobraz wydawał się makietą, brakowało powiązania miedzypierwszym planem a tłem.